ام صبیان

«لغت نامه دهخدا»

[اُمْ مِ صِ] (ع اِ مرکب) کخ بچگان. نوعی صرع که عارض کودکان می گردد. ام الصبیان :
کعبه را از خاصیت پنداشته عودالصلیب
کز دم ابن الله او را ام صبیان آمده.خاقانی.
دهر پیر بوالفضول است ام صبیان یافته
کز بنات فکر او عودالصلیبش یافتم.خاقانی.
در طواف کعبه چون شوریدگان از وجد و حال
عقل را پیرانه سر در ام صبیان دیده اند.
خاقانی.
و رجوع به ام الصبیان شود.