امعاء دقاق

«لغت نامه دهخدا»

[اَ ءِ دِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب)(1) امعاء علیا و آن اثناعشر و صائم و دقیق است : امعاء دقاق یعنی روده های باریک بدین روده (رودهء صائم) پیوستست. (ذخیرهء خوارزمشاهی). و رجوع به امعاء شود.
.
(فرانسوی)
(1) - Les intestins greles