ام عاصم

«لغت نامه دهخدا»

[اُمْ مِ صِ] (اِخ) دختر عاصم بن عمر بن خطاب. زن عبدالعزیزبن مروان بن حکم و مادر عمر بن عبدالعزیز. وی زنی صالح و نیکوکار بوده است. پس از وفاتش عبدالعزیز با خواهر وی حفصه ازدواج کرد و چون اخلاق حفصه مانند اخلاق خواهرش ام عاصم نبود کسان عبدالعزیز از وی ناخشنود بودند و میگفتند لیت حفصه من رجال ام عاصم و این جمله مثل گردید. (از ریحانه الادب ج6 ص225). و رجوع به تذکره الخواتین ص43 و خیرات حسان ج1 ص52).