امغاص

«لغت نامه دهخدا»

[اِ] (ع مص) بدرد آوردن شکم را. (از اقرب الموارد): و اذا شرب (الحنظل) فی شده البرد امغص و اکرب اکراباً شدیداً. (ابن بیطار): و اذا حفف قشر ثمرته [ ثمره نارنج ] ... حلل امغاص البطن. (ابن البیطار).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر