ام فروه

«لغت نامه دهخدا»

[اُمْ مِ فَ وَ] (ع اِ مرکب) میش. (از المرصع) (آنندراج). || هامهء سر. || منجنیق. (المرصع) :
کیف تری ضیع ام فروه
تأخذهم بین الصفا و المروه.
و مقصود شاعر از ام فروه منجنیقی است که حجاج در زمان زبیر با آن مکه را سنگباران کرد. (از المرصع).