ام کلبه

«لغت نامه دهخدا»

[اُمْ مِ کَ بَ] (ع اِ مرکب) تب. (از اقرب الموارد) (آنندراج). || داهیه. در خبر است: نعم الفتی ان لم تدرکه ام کلبه. || حمار. الاغ. (از المرصع)(1).
(1) - در یادداشتی که از المرصع نقل شده حمار و در یادداشتی دیگر الاغ است. محتمل است حُمّی (تب) را حمار خوانده باشند.