املاص

«لغت نامه دهخدا»

[اِمْ مِ] (ع مص)(1) رَستن و فوت شدن. (منتهی الارب) (از آنندراج). رها شدن و ناپدید شدن. (ناظم الاطباء). و رجوع به انملاص شود.
(1) - اصل املاص، انملاص است، نون به میم بدل شده است.