املی

«لغت نامه دهخدا»

[اِ](1) (از ع، اِ) (ممال املاء) املاء :
مذکران طیورند بر منابر باغ
ز نیم شب مترصد نشسته املی را.
انوری (از فرهنگ فارسی معین).
رجوع به املاء و املی کردن شود.
(1) - تلفظ قدیم emlei با یاء مجهول است. (از فرهنگ فارسی معین).