امم

«لغت نامه دهخدا»

[اُ مَ] (ع اِ) جِ امّه. (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). گروهها. جماعتها : مرابیع کرم و ینابیع حکم و مصابیح ظلم و مجاریح امم بودند. (ترجمهء تاریخ یمینی).
منکسرتر خود نباشم از عدم
کز دهانش آمدستند این امم.
مولوی (مثنوی).
جز آستانهء فضلت که مقصد امم است
کجاست در همه عالم وثوق اهل بها؟
سعدی.
سر ملوک جهان پادشاه روی زمین
خلیفهء پدر و عم باتفاق امم.سعدی.
|| پیروان پیغامبران :
سلطان یمین دولت و پیرایهء ملوک
محمود امین ملت و آرایش امم.فرخی.
شاه جهان بوسعید ابن یمین دول
حافظ خلق خدا ناصر دین امم.منوچهری.
کریم السّجایا جمیل الشّیَم
نبی البرایا شفیع الامم.(بوستان).
|| حسان الوجوه طوال الامم؛ نیکوروی و بلندقد. (ناظم الاطباء). و رجوع به امه و امت شود.