امه

«لغت نامه دهخدا»

[اِمْ مَ] (ع اِ) حالت و راه شریعت. || دین. || نعمت. || هیئت و شأن. || فراخی عیش. || سنت نبی. || طریقه. || امامت. || اقتدا بامام. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). و رجوع به اُمّه و امت شود.