امیر امیران

«لغت نامه دهخدا»

[اَ رِ اَ] (اِخ) لقب عمر بن محمد نصره الدین اتابک پهلوان از سلجوقیان. (از اخبار الدوله السلجوقیه) و لقب جستان ابراهیم از ملوک دیلمستان بود. (از سفرنامهء ناصرخسرو ص5). رجوع به امیر امیران (ترکیب اضافی، اِ مرکب) شود.