«لغت نامه دهخدا»
[اَ سَ نَ یِ اَ دَ] (اِخ)اسداللهبیک، پسر نجفقلی خان و برادرزادهء حسنعلی خان، والی کردستان و شاعر بود که بسال 1262 ه .ق . درگذشت. دیوان وی سه هزار بیت شعر دارد. از اشعار اوست: چنان صیدی نبودم کاینچنین بیخود شوم رامش فریب دانهء خالم چنین افکند در دامش ز انبوه غمت در سینه ام دل آنچنان سوزد که اندر گله افروزد شبان اندر شبان آتش. مرا سفید شد از هجر دیدهء یعقوب ز وصل یوسفم ای باد بوی پیرهنی. (از مجمع الفصحا چ سنگی ج 2 ص62).