امیر منج

«لغت نامه دهخدا»

[اَ رِ مُ](1) (ترکیب اضافی، اِ مرکب) شاه زنبوران. یعسوب. (زمخشری).
(1) - مُنْج: لغت محلی گناباد است و هنوز هم بجای زنبور، مُنْج یا بَوْج بکار برند.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر