امیرنویان

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (اِ مرکب) مقامی بالاتر از امیرتومان در سپاهی. بالاترین منصب سپاهی در زمان قاجاریه. (یادداشت مؤلف). رجوع به امیرتومان و نویان شود(1).
(1) - «نویان» در لغت ترکی - فرانسوی تألیف کیفرو بیانشی به «پرنس» معنی شده.