امینای نجفی

«لغت نامه دهخدا»

[اَ نا یِ نَ جَ] (اِخ) پسر ملامحمود، کلیددار نجف اشرف. از شاعران قرن یازدهم هجری بود. نصرآبادی نویسد: طبعش خالی از لطفی نیست. از اوست:
فرصتم کی شد که گیرم دامن وصلی بکف
از گریبان دست اگر برداشتم بر سر زدم.
(از تذکرهء نصرآبادی ص306) (از الذریعه قسم 1 از جزء 9 ص103) (از فرهنگ سخنوران). و رجوع به فرهنگ سخنوران شود.