«لغت نامه دهخدا»
[اَ نُدْ دی] (اِخ) ابن شیخ کریم و برادر بزرگ منشی فداحسین (قرن 13 هجری). به اردو و فارسی شعر میگفته و او راست رسالهء «نثر بهار». از اوست: نوبهار اینک چو حسن گلرخان رنگین اداست نرگس شهلا برنگ ما سراپا چشمهاست ساقیا از جانب ما تشنگان غفلت چراست فصل گل آمد شراب و شیشه و ساغر کجاست؟ (از تذکرهء روز روشن چ تهران ص83).