اناتونتن

«لغت نامه دهخدا»

"[اَ تَ] (مص)(1) بلغت زند و پازند گذاشتن و نهادن باشد. (برهان قاطع) (آنندراج). گذاشتن و ترک کردن و نهادن و نشاندن. (ناظم الاطباء)(2).
(1) - هزوارش tuntan, anaton(i)tan، پهلوی nihatanبمعنی نهادن. (از حاشیهء برهان قاطع چ معین).
(2) - در ناظم الاطباء بغلط اناتونن چاپ شده."