اناسم

«لغت نامه دهخدا»

[اَ سِ] (ع اِ) جِ انسام، و انسام جِ نسم است. (از المنجد) (از اقرب الموارد). مردم. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). ناس. (از اقرب الموارد). گویند «ما فی الاناسم مثله». (از اقرب الموارد) (از المنجد).