اناغلس

«لغت نامه دهخدا»

[اَ غُ] (اِ)(1) بیونانی آغالیس(2) دوایی است که آنرا بفارسی مرزنگوش و بعربی آذان الفار گویند چه برگ آن بگوش موش میماند. با سرکه بر گزیدگی عقرب مالند نافع است. (برهان قاطع). اناغالس. و رجوع به اناغالس و آذان الفار شود.
(1) - در فرهنگ فارسی معین بکسر غین است.
(2) - بیونانی anaghallis (از اشتینگاس از حاشیهء برهان چ معین). Anagallis (از دزی بنقل حاشیهء برهان).