انبانچه

«لغت نامه دهخدا»

[اَمْ چَ / چِ] (اِ مصغر)انبان کوچک. (ناظم الاطباء) (فرهنگ فارسی معین): نایزه؛ چوب مجوف انبانچهء محقنه. (حاشیهء فرهنگ اسدی نخجوانی) :
شیر انبانچهء عرب چه کنی
نه دیار عرب نه شیر شتر.سلمان ساوجی.