انبجانی

«لغت نامه دهخدا»

[اَمْ بَ] (ع ص نسبی)منسوب است به منبج بر غیر قیاس. (از شرح قاموس). منسوب به منبج که نام موضعی است. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || کساء انبجانی؛ گلیمی که در وی علم و نشانی نباشد. (از ناظم الاطباء). || ثرید انبجانی؛ اشکنبهء گرم. (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء). کبش انبجانی(1)؛ قچقار پرپشم پیچیده پشم. (ناظم الاطباء).
(1) - بکسر همزه هم آمده است. (ناظم الاطباء).