انبرباریس

«لغت نامه دهخدا»

[اَمْ بَ] (اِ)(1) زرشک. (از یادداشت مؤلف). امبربارس. امیربارس. (شعوری ج 1 ورق 111 الف). بپارسی زرشک خوانند و زارج و زرنگ هم خوانند. بهترین آنست که بغایت خود رسیده باشد. (از اختیارات بدیعی نسخهء خطی کتابخانهء مؤلف). هو الزرشک و منه مدور احمر سهلی و اسود مستطیل رملی او جبلی و هو اقوی. (قانون ابوعلی سینا مقالهء 2 از کتاب 2 ص159).
(1) - معرب از لاتینی .Berberis در لاتینی Berberis vulgaris (فرهنگ فارسی معین).