انبیس

«لغت نامه دهخدا»

[اَمْ] (اِ)(1) خرمن غلهء پاک کرده. (برهان قاطع) (آنندراج) (هفت قلزم) (انجمن آرا). تودهء غلهء پاک کرده، و فی السامی البصره انبیس. (فرهنگ رشیدی). خرمن غلهء بادداده و پاک کرده. (فرهنگ فارسی معین).
(1) - در مانوی پارتی mbys (تودهء غله). (فرهنگ فارسی معین). گویا صورتی از لغت عامیانهء انبیذ (از انبودن) باشد. و رجوع به انبیذ شود.