انتریگ

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (فرانسوی، اِ)(1) در اصطلاح رمان نویسی، وقایع و حوادث مختلف که بوسیلهء آنها مطلب اصلی پرورانده شود و گره یک قطعه را تشکیل دهد و بیننده را جلب کند و احساسات و عواطف را در او بیدار و تحریک نماید. (فرهنگ فارسی معین). || در اصطلاح عامیانه، شیطنت. (از یادداشت مؤلف). دسیسه. خدعه. (از فرهنگ فرانسه - فارسی سعید نفیسی).
.
(فرانسوی و انگلیسی)
(1) - Intrigue