«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (ع اِ) جِ نُجَبَه، گرامی گوهران. (از منتهی الارب). و رجوع به نجبه شود. - سلاله الانجاب؛ نسل گرامی گوهران، فرزند گرامی گوهران. (از یادداشت مؤلف).