«لغت نامه دهخدا»
[اِ] (ع مص) نجیل گذاشتن ستور را. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). به نجیل گذاشتن ستور را و نجیل نوعی گیاه شور است. (از آنندراج). رها کردن ستور را در نجیل. (از اقرب الموارد). || سبز شدن زمین. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). حکاه بعضهم و ترک الهمزه اعلی. (منتهی الارب). رجوع به نَجل (مص) شود.