انجذاب

«لغت نامه دهخدا»

[اِ جِ] (ع مص) کشیده شدن. (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج) (تاج المصادر بیهقی) (مصادر زوزنی) (از اقرب الموارد) (غیاث اللغات): والشوق حامل الذوات الدراکه الی نورالانوار فالاتم شوقاً اتم انجذاباً و ارتفاعاً الی النور الاعلی. (حکمه الاشراق ص 224). || برگردیدن. || تیز رفتن. (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). نیک رفتن. (مصادر زوزنی). بشتاب رفتن. (از اقرب الموارد). || (اِ مص) جذب و کشش و دلفریبی و میل و اشتیاق. (ناظم الاطباء). ربودگی. کشش پذیری. (فرهنگ فارسی معین): باشد که مادهء آماس را مددی بدو پیوندد و این پیوستن عدد را انجذاب گویند. (ذخیرهء خوارزمشاهی).