«لغت نامه دهخدا»
[اَ رِ فِ رَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) انجیر بغدادی را در مصر انجیر فرنگ گویند. (از تحفهء حکیم مؤمن). رجوع به انجیر فرنگی شود.