اندابه

«لغت نامه دهخدا»

[اَ بَ / بِ] (اِ) مالهء گچ مالی. (ناظم الاطباء). مالهء بناها. انداوه. (از شعوری ج1 ورق 129 ب) :
بامچه اندودن کس را بدوغ
خواست ز من عاریت اندابه کیر.
سوزنی (از فرهنگ شعوری).