اندازه گیر

«لغت نامه دهخدا»

[اَ زَ / زِ] (نف مرکب)قیاس کننده و شمارنده که در این زمان بمهندس مشهور است. (آنندراج). مهندس. (دهار). مهندز. (یادداشت مؤلف) :
مساحت گران داشت اندازه گیر
بر آن شغل بگماشته صد دلیر.نظامی.
از آن خوبتر دید کاندازه گیر
صفتهای او را کند دلپذیر.نظامی.
|| تخمین کننده و حدس زننده. (ناظم الاطباء).