انداق

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (اِخ)(1) دهی است در سه فرسخی سمرقند، ابوعلی حسن بن علی بن سباع(2) بن نصربکری سمرقندی انداقی(3)منسوب بدانجاست. و نیز انداق دهی است در دوفرسخی مرو. (از معجم البلدان). و رجوع به المشترک یاقوت شود.
(1) - معرب اندک است. (یادداشت مؤلف). در احوال و اشعار رودکی ج1 ص 453 انداک است.
(2) - در منتهی الارب: سماع.
(3) - خواجه حسن انداقی یکی از پیشوایان سلسلهء خواجگان است. (یادداشت مؤلف).