اندررمیدن

«لغت نامه دهخدا»

[اَ دَرْ، رَ دَ] (مص مرکب)رمیدن :
سمندش چو آن زشت پتیاره دید
شمید و هراسید و اندررمید.اسدی.
و رجوع به رمیدن شود.