اندرکشنده

«لغت نامه دهخدا»

[اَ دَ کَ / کِ شَ دَ / دِ](نف مرکب) جذب کننده. (فرهنگ فارسی معین). و رجوع به اندر کشیدن شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر