اندیشه نما

«لغت نامه دهخدا»

[اَ شَ / شِ نِ] (نف مرکب) کنایه از چهرهء بغایت باصفا و پاکیزه که اندیشه ای در آن بنماید و این ادعا و مبالغه است. (آنندراج) :
گرد دل من گر هوس بوسه نگردید
اندیشه ای از چهرهء اندیشه نما داشت.
صائب (از آنندراج).