انر

«لغت نامه دهخدا»

[اَ نَ] (ص) هرچیز زشت و بد. (برهان قاطع). هر چیز زشت و کریه و بد. (هفت قلزم). بد و زشت. (انجمن آرا) (آنندراج) (فرهنگ جهانگیری) (فرهنگ رشیدی). هرچیز زشت و بد و هولناک و مهیب. (ناظم الاطباء) :
تو در گشت با چهرهء گل اناری
ز پی عاشقان انر(1) گله گله.
|| محتشم. (از جهانگیری) (رشیدی) (انجمن آرا) (آنندراج).
(1) - بخاطر میرسد که مرادف نر باشد یعنی عاشقان نر چنانکه گویند: نرگدایان. (فرهنگ رشیدی). در فرهنگ شعوری بجای انر، انز است.