«لغت نامه دهخدا»
[اَ زَ لَ / لِ کَ دَ] (مص مرکب) فرو فرستادن آیتی یا حکمی. فرستادن خدای تعالی آیتی یا کتابی را. نازل کردن. (یادداشت مؤلف) : خدای تعالی در بلعم باعورا انزله کرد. (تفسیر ابوالفتوح رازی سورهء اعراف ص 488). به آن خدای که توریه به موسی انزله کرد. (تفسیر ابوالفتوح رازی). خدای تعالی پیغامبران را ببازی نفرستاد و کتابها بهرزه انزله نکرد. (تفسیر ابوالفتوح). خدای تعالی در بعض کتب انزله کرد، انا ملک الملوک. (تفسیر ابوالفتوح).