انسفار

«لغت نامه دهخدا»

[اِ سِ] (ع مص) برهنه شدن سر شخص از موی. (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از آنندراج) (از اقرب الموارد). واشدن پیش سر از موی. (تاج المصادر بیهقی نسخهء خطی ورق 228 ب). || رفتن شتران. (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) (آنندراج). رفتن در زمین. (از اقرب الموارد). رفتن، چنانکه شتران. (یادداشت مؤلف).