«لغت نامه دهخدا»
[اُ فُ نَ] (ع ص) زن پرگوشت از فربهی. انفخانیه. (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء). و رجوع به انفخان و انفخانی و انفخانیه شود.
