انفطام

«لغت نامه دهخدا»

[اِ فِ] (ع مص)بازایستادن. (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج) (از اقرب الموارد). || بغایت رسیدن. (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). به انتها رسیدن. (از اقرب الموارد). || از شیر بازشدن شیرخواره، یقال: فطمت المرضعه الرضیع فانفطم. (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر