«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (ع اِ) جِ نَقب. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). سوراخها و سرنگها که در زمین کنند. (غیاث اللغات). || گوشها (واحد ندارد). (از اقرب الموارد). || جِ نِقاب. روبندها. (از غیاث اللغات). جمع نقاب در اقرب الموارد نقب است. و رجوع به مفردهای کلمه شود.