انقشاش

«لغت نامه دهخدا»

[اِ قِ] (ع مص) روان شدن و درگذشتن قوم. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). روان شدن و تند رفتن. (از اقرب الموارد)(1).
(1) - و نیز صاحب منتهی الارب در ذیل «ن ق ش» به معانی انقاش آورده است. در تاج العروس و شرح قاموس و اقرب الموارد این معانی دیده نشد. رجوع به انقاش شود.