انقع

«لغت نامه دهخدا»

[اَ قُ] (ع اِ) جِ نَقع. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
- امثال: انه لشراب بانقع. رجوع به نقع و منتهی الارب شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر