انقی

«لغت نامه دهخدا»

[اَ قا] (ع ص) رجل انقی؛ مرد باریک بینی(1). (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || دقیق القصب. (از اقرب الموارد). آنکه استخوان قصب باریک دارد. (یادداشت مؤلف). || (ن تف) نفی تر. (از اقرب الموارد). پاکیزه تر. پاک تر.
- امثال: انقی من الدمعه.
انقی من طست العروس.
انقی من لیله الصدر.
انقی من مرآه العزیبه. (یادداشت مؤلف).
(1) - صاحب تاج العروس آرد: رجل انقی و امرأه نقواء، دقیقا القصب. و فی التهذیب: رجل انقی دقیق عظم الیدین و الرجلین و الفخذ و امرأه نقواء. و در مستدرکات تاج العروس آمده است: فخذنقواء، دقیقه القصب نحیفه الجسم قلیله اللحم فی طول. بنابراین کلمهء «بینی» را معلوم نیست مؤلف منتهی الارب و بنقل از وی ناظم الاطباء از کجا آورده، چه از قصب که مؤلف منتهی الارب نیز آن را ترجمه کرده مفهوم «بینی» استنباط نمی شود.