انکسیمندرس

«لغت نامه دهخدا»

[اَ نَ مَ رُ] (اِخ)(1)اناکسیمندرس. انکسیماندر. از فیلسوفان مکتب ملطیه و از شاگردان تالس ملطی است و بین 610 تا 547 ق. م. می زیسته است. وی معتقد بوده است بر اینکه اصل موجودات چیزی است غیرمتعین و غیرمتشکل بی پایان و بی آغاز و بی انجام و جاوید و جامع اضداد خشکی و تری و گرمی و سردی و هرگاه اضداد از یکدیگر جدا می شوند ظهور و بروز و تولد و حیات روی می دهد و چون باز با هم مجتمع می گردند مرگ و کمون و در واقع رجوع به اصل می شود و از آن مادهء غیرمتشکل از تأثیر سردی و گرمی عناصر ساخته می شود. (از سیر حکمت در اروپا ص4) (از فرهنگ فارسی معین، اعلام، ذیل اناکسیمندرس).
(فرانسوی)
(1) - Anaximandre .
(یونانی) Anaximandros