انگشتری باختن

«لغت نامه دهخدا»

[اَ گُ تَ تَ] (مص مرکب) یک نوع از قمار است که حلقهء انگشتری را پشت دست گذاشته و بحرکت دست بدون کمک دست دیگر کم کم به سر انگشتان می رسانند پس اگر حلقهء انگشتری داخل انگشت شد بازیگر برده است و اگر بر زمین افتاد باخته است. (حاشیهء خسرو و شیرین ص138) :
بدست آن بتان مجلس افروز
سپهر انگشتری می باخت تا روز.
نظامی (خسرو و شیرین ص135).