«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (هزوارش، اِ) بلغت زند و پازند کاسین و هندباء. (از برهان قاطع) (ناظم الاطباء)(1). (1) - هزوارش a(n)gopa پهلوی kashnikبمعنی کاسنی. (حاشیهء برهان قاطع چ معین).