«لغت نامه دهخدا»
[اَ وِ طَ] (ع اِ) جِ نیاط. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). رگی است سطبر که بدان، دل در رگ و طین آویخته است. (آنندراج). رجوع به نیاط شود.
