انهار

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (ع اِ) جِ نَهر. (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) (آنندراج) (ترجمان علامه جرجانی، ترتیب عادل بن علی) :
لذت انهار خمر اوست ما را بی حساب
راحت ارواح لطف اوست ما را بی سخن.
منوچهری.
- انهار اربعه؛ سیحون و جیحون و نیل و فرات. (انجمن آرا).
- انهار حدایق فلکی؛ کنایه از نجوم با ثابت و سیارات. (انجمن آرا).
- انهار فردوس؛ کنایه از آب و شراب و شیر و انگبین. (انجمن آرا).
|| جِ نَهَر. (منتهی الارب) (از آنندراج) (ناظم الاطباء).