«لغت نامه دهخدا»
[اُ] (ع اِ) گرما و هوای گرم. (هفت قلزم). گرمی آتش و آفتاب. (منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) (برهان). گرما. (مهذب الاسماء). || دود زبانهء آتش. || تشنگی. || باد جنوب. ج، اُوُر. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب).