اورامن

«لغت نامه دهخدا»

[مَ] (اِ) نوعی از خوانندگی و گویندگی باشد خاصهء پارسیان است و شعر آن بزبان پهلوی باشد. (برهان) :
سنان تهمتن در چشمشان مژگان تهمینه
غریو اهرمن در گوششان آهنگ اورامن.
فتحعلیخان.